zapracowywać się


zapracowywać się
Zapracowywać się na śmierć zob. śmierć 17.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • zapracowywać się – zapracować się — {{/stl 13}}{{stl 7}} pracować bardzo ciężko, pracując, wkładać w coś wiele trudu, przemęczać się ciężką pracą : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zapracowywać się całymi dniami. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zapracowywać się na śmierć — {{/stl 13}}{{stl 7}} pracować bardzo ciężko; zamęczać się pracą; pracując, tracić zdrowie, siły : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zapracowywał się na śmierć dla rodziny. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zapracowywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, zapracowywaćowuję, zapracowywaćowuje, zapracowywaćany {{/stl 8}}– zapracować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia, zapracowywaćcuję, zapracowywaćcuje, zapracowywaćany {{/stl 8}}{{stl 7}} pracując, wkładając w coś wiele trudu …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zapracować się — Zapracowywać się na śmierć zob. śmierć 17 …   Słownik frazeologiczny

  • zapracować (się) — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}zapracowywać (się) {{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}krwawo zapracowany {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zapracować — dk IV, zapracowaćcuję, zapracowaćcujesz, zapracowaćcuj, zapracowaćował, zapracowaćowany zapracowywać ndk VIIIa, zapracowaćowuję, zapracowaćowujesz, zapracowaćowuj, zapracowaćywał, zapracowaćywany «uzyskać zapłatę za pracę; zdobyć, osiągnąć coś… …   Słownik języka polskiego

  • śmierć — 1. Biała śmierć a) «narkotyki, zwłaszcza kokaina»: Wobec wynikającego z handlu narkotykami oczywistego zagrożenia życia i zdrowia milionów obywateli, Stany Zjednoczone postanowiły przeznaczyć poważne środki finansnowe za walkę ze źródłem białej… …   Słownik frazeologiczny

  • łokieć — m I, D. łokiećkcia; lm M. łokiećkcie, D. łokiećkci 1. «staw łączący ramię z przedramieniem; także staw łokciowy wraz z przedramieniem» Ręka zgięta w łokciu. Trącać się łokciami. Rękawy sięgające do łokcia. ◊ Rozpychać się łokciami «dążyć w sposób …   Słownik języka polskiego

  • jeść — ndk, jem, jesz, jedzą, jedz, jadł, jedli, jedzony 1. «spożywać pokarmy przeżuwając i połykając» Jeść chciwie, łapczywie. Jeść ze smakiem, z apetytem. Jeść obiad, śniadanie, kolację. Jeść łyżką, widelcem, palcami. Jeść z miski, z talerza. Jeść… …   Słownik języka polskiego